Skup aluminium — profile, sektor i odlewy

To trzy różne klasy i trzy różne stawki. Sektor to najczystszy, jednorodny i twardy stop bez domieszek — klasa wyceniana najwyżej. Profil (np. PA38, 6060) to aluminium ze stolarki okiennej i konstrukcyjnej. Odlew to miękki stop z zawartością krzemu, pochodzący z korpusów i głowic. Odylion klasyfikuje każdą z tych klas osobno, więc partia posortowana u źródła nie jest rozliczana jak uśredniona „mieszanka aluminium”.

Tak — to dwie osobne klasy. Profil nielakierowany trafia do klasy wyżej wycenianej niż profil lakierowany, dlatego Odylion rozdziela je już przy przyjęciu, zamiast rozliczać jedną stawką. Na klasę wpływają dodatkowo domieszki innych metali oraz zanieczyszczenia pozostawione w materiale — stal, tworzywa i guma. Klasę podstawową stanowią profile cięte do 1 m; dłuższe również są przyjmowane, ale wymagają cięcia.

Nie trzeba. Profile z poliamidową przekładką (PA) Odylion klasyfikuje osobno i uwzględnia przekładkę w wycenie, więc nie musisz jej usuwać przed dostawą.

Według czystości i zawilgocenia. Wióry z toczenia i frezowania rozlicza się z uwzględnieniem zanieczyszczeń i emulsji — suchy, jednorodny wiór to wyższa klasa niż wiór mocno zaolejony lub zmieszany z innym metalem.

Tak. Felgi aluminiowe przyjmowane są wyłącznie bez opon — samych opon Odylion nie skupuje, bo to osobny strumień odpadu. Rozliczenie następuje po oczyszczeniu felgi z elementów stalowych, tulejek i ciężarków ołowianych, więc płacisz za samo aluminium; felga z pozostawionymi ciężarkami i elementami stalowymi trafia do klasy zanieczyszczonej.

Warto, bo to jedna z największych różnic klasy w całym aluminium. Czysta blacha offsetowa z drukarni jest jednorodnym, wysoko cenionym materiałem, natomiast offset z pozostawioną warstwą papieru Odylion klasyfikuje osobno i wyraźnie niżej. Oddzielenie papieru u źródła realnie podnosi wartość dostawy z drukarni.

Tak. Blachy ze stopów aluminium z magnezem stanowią osobną rodzinę i są klasyfikowane według grubości oraz wielkości frakcji — inaczej rozliczana jest blacha cienka poniżej 5 mm, inaczej gruba powyżej 5 mm, a inaczej drobna frakcja. Blachę z folią klasyfikujemy oddzielnie.

Pierwsza cyfra czterocyfrowego oznaczenia EN AW wskazuje główny dodatek stopowy: 1xxx to aluminium techniczne czyste, 2xxx — z miedzią, 3xxx — z manganem, 4xxx — z krzemem, 5xxx — z magnezem, 6xxx — z magnezem i krzemem, 7xxx — z cynkiem, a 8xxx — z pozostałymi pierwiastkami. W skupie najczęściej spotykamy serię 6xxx (profile, EN AW-6060 czyli PA38) oraz serię 5xxx (blachy AlMg, 5754 i 5083). Odlewy mają własne oznaczenia EN AC i wyraźnie więcej krzemu, dlatego Odylion klasyfikuje je osobno od profili.

Bo wnoszą cynk i miedź, których nie da się usunąć z ciekłego aluminium — stężenie tych pierwiastków obniża się wyłącznie przez rozcieńczenie metalem pierwotnym. Stop profilowy 6060 dopuszcza maksymalnie 0,15% cynku, a dural 7075 zawiera go ponad 5%, więc już niewielka domieszka elementów lotniczych czy sprzętu sportowego wyprowadza partię poza normę. Dlatego Odylion klasyfikuje takie stopy osobno, a w klasie wiórów nie przyjmuje materiału z serii 7xxx ani stopów automatowych z bizmutem.

Wystarczy zdjęcie — gatunek ocenia obsługa oddziału. Materiał nietypowy lub trudny do rozpoznania Odylion sprawdza ręcznym spektrometrem na miejscu, więc klasyfikacja opiera się na realnym składzie pierwiastkowym, a nie na ocenie „na oko”.

Tak. Pojedynczy odlew przyjmowany jest do 50 kg i do wymiarów 50 × 50 × 120 cm, bo większe sztuki nie mieszczą się w procesie przetopu u odbiorcy. Niezależnie od gabarytu odlew nie może zawierać zamkniętych zbiorników ani pojemników ciśnieniowych, generatorów gazu z poduszek powietrznych, materiałów pochodzenia militarnego ani elementów radioaktywnych — takie elementy grożą wybuchem lub pożarem przy topieniu i są wyłączone z dostawy.