Aluminium nie rozlicza się jedną stawką — pod jedną nazwą kryje się kilka gatunków handlowych, które różnią się składem stopu, czystością i uzyskiem metalu z tony. Czysty profil okienny i zaolejone wióry z tokarki to dla huty dwa różne surowce, więc i w skupie mają osobną wycenę. Poniżej przewodnik po gatunkach, które spotkasz najczęściej.

Dlaczego aluminium rozlicza się na gatunki

Aluminium prawie nigdy nie występuje w złomie jako czysty pierwiastek — to stopy z krzemem, magnezem, miedzią czy cynkiem, dobierane pod konkretne zastosowanie. Huta płaci za przewidywalny skład i wysoki uzysk, dlatego materiał jednorodny jest wart więcej niż mieszanka o tej samej wadze. To ta sama logika, którą opisujemy przy klasach miedzi.

Sektor — czysty profil aluminiowy

Sektor to profil z ekstruzji: ramy okienne i drzwiowe, fasady, elementy konstrukcyjne. Jednorodny stop, znany skład, wysoki uzysk — to najwyżej wyceniany gatunek w tej rodzinie. Warunek: czysty profil, bez okuć, śrub, zawiasów, uszczelek i wkładek termoizolacyjnych.

Profil z pełnym osprzętem nie przestaje być materiałem handlowym, ale trafia do niższej klasy. Jeśli demontaż stolarki i tak odbywa się u Ciebie, rozdzielenie odpadu na dwa strumienie kosztuje niewiele, a realnie zmienia wycenę. Więcej o tym strumieniu piszemy na stronie dla producentów stolarki aluminiowej.

Odlewy aluminiowe

Odlewy aluminiowe to korpusy silników, obudowy przekładni, elementy maszyn, części odlewane ciśnieniowo. Stop jest inny niż w profilach — zwykle z większą zawartością krzemu — i częściej zawiera wtopione elementy stalowe, tuleje czy resztki uszczelnień. Rozliczamy je osobno od sektora.

Felgi i chłodnice

Felgi aluminiowe to odlew o dość jednorodnym składzie, ale z dodatkami: opona, ciężarki wyważające, czasem stalowy pierścień. Felgi trafiają do skupu wyłącznie bez opon — opona to osobny strumień odpadu, a ciężarki i elementy stalowe pozostawione w feldze przenoszą ją do klasy zanieczyszczonej.

Chłodnice to materiał mieszany z definicji: aluminium z miedzią, mosiądzem albo tworzywem. Rozdziela się je na typy (aluminiowo-miedziane, w pełni aluminiowe) i wycenia według rzeczywistego składu, a nie wagi brutto.

Wióry i opiłki z obróbki

Wióry z toczenia i frezowania to stały strumień w każdym zakładzie obróbki metali. Na ich wycenę wpływają trzy rzeczy: zaolejenie, wilgoć i zasyp obcym metalem. Wióry odsączone albo odwirowane rozliczają się wyraźnie lepiej niż mokre, zebrane razem z chłodziwem. Mieszanie wiórów aluminiowych ze stalowymi na jednej hałdzie obniża wartość obu strumieni.

Offset — blacha drukarska

Offset to cienka blacha aluminiowa z płyt drukarskich — jednorodna, czysta, łatwa w rozliczeniu, choć lekka. To charakterystyczny odpad drukarni, zbierany zwykle w paczkach lub na paletach.

Co obniża klasę materiału

Cztery rzeczy najczęściej przesuwają partię do niższego gatunku:

  • Stal i żelazo — śruby, zawiasy, wtopione tuleje, stalowe wzmocnienia.
  • Tworzywa i guma — uszczelki, wkładki termiczne, izolacje, powłoki.
  • Wilgoć i olej — zwłaszcza w wiórach i drobnicy.
  • Mieszanie gatunków — sektor wrzucony razem z odlewami rozliczy się jak materiał słabszy, nie jak średnia z obu.

Nie wiesz, do której klasy trafia Twój materiał? To normalne — od klasyfikacji jesteśmy my. Gatunek oceniamy na oddziale wzrokowo i po charakterystyce materiału, a przy nieoczywistym stopie potwierdzamy skład ręcznym spektrometrem.

Masz regularny strumień odpadu aluminiowego z produkcji? Prześlij zdjęcia i przybliżony tonaż — wycenimy aluminium według faktycznego gatunku, a nie uśrednionej stawki.